Valenciaans eten

 

Waarom is het in Nederland toch de gewoonte om al rond 18u thuis te zijn bij moeder de vrouw voor het avondeten? Dat vraag ik me al langer af, maar na een bezoekje aan Valencia komt de vraag opnieuw bij me op.

 

Het verschil in etenstijd was me natuurlijk al eerder opgevallen. Over het algemeen eet een Nederlander om 18u. En die planning is vrij strikt. Er moet al echt iets belangrijks aan de hand zijn om het etensuur te veranderen. In België is dat niet zo. Toch niet in de omgeving die ik ken. Mensen zijn iets flexibeler en over het algemeen wordt er ook later gegeten. Ikzelf eet meestal rond 20u.

 

Wanneer ik begin deze week echter samen met mijn (Belgische) collega rond 20u door de straten van Valencia liep, was er bijna geen enkel restaurant geopend. Bizar. We vroegen ons echt af of er een nationale sluitingsdag voor restaurants was. Na een gesprekje met de receptioniste van ons hotel bleek dat de meeste restaurants in Valencia pas open gaan om 21u, en dat rond 21u30 de eerste mensen arriveren.

 

Het is bekend dat er in Spanje laat gegeten wordt, maar zo laat had ik nu ook weer niet verwacht. Er zat dus niets anders op dan nog een uurtje te aperitieven in de bar van het hotel. Dat hebben we dan ook gedaan. Rond 21u30 zijn we vervolgens afgezakt naar het centrum van de stad, om terecht te komen in een gezellige tapas bar genaamd “Sidreria”. Lekkere ham, kaas, Spaanse salami, inktvis, enz. Een echte aanrader. De Spaanse keuken heeft ons helemaal kunnen bekoren.

 

Het nadeel van dat late eten is natuurlijk de vertering. Na het eten is het al erg snel bedtijd – zeker als je de volgende dag een zakelijke afspraak hebt – en het Spaanse eten dat nog op je maag ligt is niet echt bevorderlijk voor de nachtrust.

 

Misschien is dat late eten voor ons noorderlingen dan toch niet zo ideaal. Laten we maar onze eigen eetgewoontes aanhouden. Eten om 18u? Waarom niet. Aan tafel!

 

Eric Terry - Actiflow