De zomervakantie is voorbij en de agenda loopt al weer over met afspraken. Na weken niks vernomen te hebben van je klanten, word je nu plotsklaps gebeld in verband met problemen die gisteren opgelost hadden moeten zijn. Je duikt soms letterlijk van de ene vergadering de andere in.
Als je dan na een dag werken thuis komt in de hoop even op adem te kunnen komen, word je thuis geconfronteerd met een klein kind vol bruisende energie. Je moet je dan toch even opnieuw opladen om hem jouw aandacht te geven. Uitpuffen op de bank zit er niet in.
Terwijl je met de kleine speelt kook je een potje en verorber je deze samen met je vrouw met een bord op schoot zittend op de bank. Als het ritueel van naar bed gaan van de kleine er op zit, dan is het lang onderuit liggen op de bank en TV kijken. Eindelijk even rust.
Het weekend is qua drukte niet veel anders. Iedereen is weer terug van vakantie dus ook de nodige afspraken met vrienden worden gemaakt. Lekker druk, continu onder weg in het weekend en geen tijd om even stil te staan.
Een goede vriend van mij is twee jaar geleden gescheiden van zijn vrouw. Ten tijde van de scheiding heb ik met hem lange wandelingen gemaakt en gesproken over alles en nog wat. De ervaringen van hem met zijn ex-vrouw reflecteer je op je eigen relatie.
Tijdens één van deze wandelingen heeft hij mij een keer gevraagd hoe vaak ik met mijn vrouw een inhoudelijk gesprek had. Hij had dit vrijwel nooit gedaan en verweet het uit elkaar groeien ondermeer hier aan. Allebei waren ze te druk geweest met hun eigen carrière en sociale evenementen in het weekend. Ik kon hem op dat moment niet echt een antwoord geven en besloot te zwijgen.
Nu kan ik op deze vraag wel een antwoord geven. Eten doen we nu – het liefst met z’n drieën – gewoon aan tafel en we nemen daarbij de tijd om met elkaar de dag door te nemen. In plaats van lamlendig op de bank hangen, zetten we de TV vaak na het nieuws uit en praten we met elkaar over alles en nog wat. Wij proberen met enige regelmaat een weekend met helemaal niks te plannen. Lekker fietsen door de natuur, een kopje koffie op het terras in de stad, of gewoon een dag met z’n tweeën helemaal niks doen. Af en toe aan elkaar vragen hoe het gaat. De ander uit laten praten en luisteren wat zij/hij zegt. Communiceren is proberen om zo dicht mogelijk langs elkaar heen te praten is mij gezegd door een communicatieadviseur. Dat vergt tijd, energie en aandacht.
Onlangs werden wij weer geconfronteerd met een scheiding. Uit gesprekken met hem en haar bleek één ding. Ze hadden al jaren met elkaar geen goed gesprek meer gehad. Ze leefden simpelweg langs elkaar heen. In contacten met wederzijdse vrienden bleek dat vrijwel iedereen de oorzaak van de scheiding hierin zocht. Maar toen ik de vraag van mijn vriend bij deze wederzijdse vrienden herhaalde, bleef het bij velen angstvallig stil.
jezus gast wanneer is het eindelijk afgelopen met dit domme gezwets!
Je hebt inmiddels voldoende medelijden gekweekt voor je miezerige bestaan!
Geplaatst door: piet pallieter | 23-9-09 om 17:45