libersy

Ik wens je veel personeel!...

Dit wordt wel eens schertsend gezegd door ondernemers onder elkaar. De meeste managers krijgen een training-on-the-job en worden vanzelf volleerd psychotherapeuten. Een vriendin van mij die 50 man aanstuurt bij een grote bank vertrouwde me toe dat ze daarin harde keuzes maakt: is het geval nog te redden of  is het een bodemloze put? Met de daaraan verbonden consequenties. Lastige beslissingen. Een startend bedrijf doen dat soort zaken echt de das om. Loonheffing overigens ook, maar dat is een ander verhaal ;)..

Nu ben ik heel erg tevreden met mijn team. Ik ben wel op zoek naar extra senior developers. Aangezien we werken in een specifieke programmeertaal en de applicatie inmiddels behoorlijk volwassen is, is het zoeken naar en speld in een hooiberg. Recruitementbureaus vragen +/- 30% op een jaarsalaris, dat vind ik erg veel! Maar na maanden een vacature op een grote jobsite zonder enig resultaat, ben ik toch maar gezwicht voor een recruitementbureau. Ik heb zelf geen tijd om linkedin af te struinen en CVs door te spitten. Uitnodigingen sturen, gesprekken voeren, feedback geven, dat hoort er allemaal bij en het valt niet mee om het goed te doen.

HRM is een restpost in mijn prioriteitenlijst, terwijl het juist zo belangrijk is. Dus maak je tijd vrij voor een nieuwe kandidaat....  en zit je uiteindelijk toch weer een uur te praten met een junior die echt niet de gevraagde ‘3-4 jaar aantoonbare ervaring’ heeft. Laatst vond ik een geschikte kandidaat in het buitenland. Hij vroeg me het hemd van het lijf overNederland, kosten van levensonderhoud, verzekeringen etc.  Ik heb alles netjes beantwoord en zelfs meegekeken naar huisvesting. Op de dag voordat hij zou invliegen voor het vervolggesprek kreeg ik te horen  ‘he is relocating to San Francisco’...

Volgens mij kan ik beter op zoek naar een spoedcursus Programmeren ?..  :)

CEO van een start-up of een normale job?

Gister een interessant gesprek gehad met een medeondernemer waar ik veel respect voor heb. Hij heeft het gemaakt, heeft de luxe om te kiezen voor een ‘boerderij in het weiland’ zoals hij het zelf noemt. Vanuit rust zakendoen. Dingen kunnen overpeinzen bij een haardvuur. Ik heb er heel wat romantische ideeën bij, maar helaas is het voor mij nog niet weggelegd. Hij gaf wel aan dat het erg moeilijk is om directeuren te vinden die ‘contracten kunnen lezen en opstellen, business sense hebben, een P&L begrijpen en ook hart en ziel voor het bedrijf hebben’.  Dan besef je weer dat dit een unieke tijd is..

Je kunt een product manager bij een multinational niet uitleggen wat het betekent om verantwoordelijk te zijn voor een bedrijf. Ik ben zelf ook dat schakeltje geweest in het grote geheel: product of Europees Marketing Manager in het middenkader, waar je je management echt niet kan bewegen om een stap te zetten richting de strategische weg die volgens jou zo duidelijk is. Herkenbaar? ;) Als je stapel visitekaartjes bestaat uit kaartjes van collegae dan zegt dat genoeg.  Nu zit ik zelf aan het roer en maakt de hele roalercoaster mee. En het is verassend anders dan je van te voren had kunnen bedenken.  Paul Graham heeft er onlangs een prachtig blog over geschreven http://www.paulgraham.com/really.html en de items zijn weer even herkenbaar als mijn andere favoriet van hem: http://www.paulgraham.com/startupmistakes.html. Voor degenen die dromen van ondernemerschap en vrijheid een must-read.

Mijn conclusie is dat een CEO van een start-up is als iedere andere normale baan, maar dan één waarvan de functiebeschrijving iedere 6 maanden veranderd! ;)

Viva top 400 vrouwen, girlpower!

De top 400 vrouwen van Nederland ingedeeld in diverse categorieën, staan deze week in de Viva, en ik sta er in, vandaar dat ik was uitgenodigd voor het feest. Ik was altijd van mening dat vrouwen inmiddels wel geëmancipeerd zijn. Dat vrouwen er zelf voor kiezen om achter de kinderwagen te gaan lopen en dus niet positief gediscrimineerd hoeven te worden. Toen ik dit jaar als hoogst geëindigde vrouw in de Innovatie Top 100  op het podium werd geroepen, ....op positie 31..., moest ik al erkennen dat dat kennelijk toch wel tegenviel. De enige andere ‘ondernemende’ vrouw deed de boekhouding van haar innovatieve man. Vanavond  op het top400 Viva feest zat ik echter aan tafel met een hoop sterke, mooie vrouwen met duurzame initiatieven of ontwikkelingshulp en veelbelovende actrices. Het pas gelanceerde ‘Vrouw in beeld’ dat quota wil verplichten om ervoor te zorgen dat meer vrouwen in commissariaten gekozen worden, krijgt mijn ondersteuning wel. Ik kan me er iets bij voorstellen dat een old boys network moeilijk te doorbreken valt. Tijdens het diner zat ik tegenover een leuke spontane zelfstandige uit de top 400 die ik vertelde over ons boekingsysteem. Ze vond het wel handig, maar ze had het niet echt nodig. Bij enig doorvragen waarom ze niet geïnteresseerd was in nieuwe klanten, zei ze ‘Tja, ik ben zwanger en weet niet echt of ik straks nog behoefte heb aan opdrachten‘. I rest my case.....

Time management? Yes, we can!

Druk? Ach, het is een kwestie van prioriteiten stellen, zeg ik altijd.Vorige week in Londen geweest voor besprekingen met klanten en als spreker voor the Next Women, veel interessante en soms minder interessante contacten die je allemaal even netjes beantwoorden moet, terwijl het werk zich opstapelt. Thuisgekomen is je inbox vol, actiepunten moeten worden opgevolgd. Development aansturen, meeting met de board, conference calls voor een aantal lopende projecten. In de auto op weg naar een klant nog checken of de demo goed is voorbereid. ’s Avonds offertes maken en emails bijwerken. En om 10 uur denk ik ‘Eten?.oh ja‘. 

En ik heb ze wel gelezen hoor, de time management boeken, de bestsellers van Covey met de kwadranten van niet / wel belangrijk en korte/ lange termijn. Toch is het erg moeilijk om als ondernemer nee te zeggen tegen een nieuwe opportunity die commercieel interessant is.  Deze week een gesprek gehad met een klant voor een nieuwe toepassing van ‘online booking’. Een zinvolle business case en een goed concept. Dat gaan we dus wel doen. Maar bestaande projecten zijn ook heel belangrijk. Het gesprek met mijn board afgelopen vrijdag bevestigde dat weer. Strategie is keuzes maken! Het komt toch weer neer op het stellen van prioriteiten. Voor deze zondagavond is dat het posten van deze blog of de poepluier van mijn dochter?...

Pitchen bij een groot mediaconcern

In mijn autootje naar een grote uitgeverij gereden om te kijken of samenwerking mogelijk was. In het kader van de kredietcrisis en het milieu heb ik mijn alfa spider uit ‘74 verruild voor een betaalbaar ultra-zuinige autootje, dus parkeren is geen probleem.

De voorbereiding heeft me een dag of wat gekost: Hoe zou online booking bij hen passen? Slides maken, googlen wie de aanwezigen zijn en of ze ook wel hoog genoeg in de boom zitten en ‘beslissingsbevoegd zijn’.  Dat is aan de functietitel altijd moeilijk af te lezen. De kunst is om zo hoog mogelijk in te steken, via via uit je netwerk. Zo heb ik ooit via een enkele referentie Eelco Blok en Ben Verwaayen kunnen mailen als een soort lucky shot, dat gelukkig (mede dankzij de inhoud van mijn mail?) doel trof. Maar als je niemand kent?

Mooi... weer een LOI binnen

Op zondag wordt er in de internet business gewoon doorgewerkt. Ik ontving net een mail van de investeerders. Spannende tijden..

We zijn bezig met  wat we noemen een‘kleine’ financieringsronde, maar in deze tijden toch een hoop geld. De Letter of Intent (LOI)  of Memorandum of Understanding (MOU) is binnen en kan getekend worden. 

Eigenlijk juridisch gezien een gek document, omdat er zoveel voorbehouden instaan dat iedere partij er met gemak weer onderuit kan. Toch wordt er waarde aan gehecht. Het is het stapje dat alle partijen over de koudwatervrees heen helpt en waarmee iedereen aangeeft klaar te zijn voor de volgende stap.

Voorafgaand aan het tekenen van zo’n LOI denkt iedereen ‘dit zijn slechts de uitgangspunten en we binden ons toch nog niet echt’, maar na het tekenen heerst meer het gevoel van ‘ja, we hebben het toch zo afgesproken, dus zo gaan we het doen’.  Dus mooi dat ie er ligt.

Een net gestarte concurrent wint TC50

Mijn inbox zit vol met mailtjes of ik gezien heb dat Redbeacon de start-up pitch van internetconferentie Techcrunch 50 heeft gewonnen. Helaas kon ik er niet bij zijn. Nog een persoonlijke uitnodiging gehad, maar de huidige projecten gaan voor.

Het was een drukke zomer. Veel aanvragen, live met ilocal en gepromoveerd met ons btbookitnow systeem naar de hoofdwebsite bt.com onder business applications.

Toch hadden we er eigenlijk moeten staan en natuurlijk steekt het om te zien dat een bedrijf dat veel later is gestart zo’n vliegende start maakt. Als ik erin duik zie ik gelukkig dat Redbeacon zich net op een iets andere markt richt dan Libersy, namelijk net als Werkspot meer op ‘offerteaanvragen’ dan op diensten die op tijd en veel afspraken gaan.

Eigenlijk zou Redbeacon dus prima ons merkloze boekingsysteem kunnen gebruiken en toevoegen aan hun site! Dus met die melding maar gereageerd op de mails en meteen onze marketingstagiaire opdracht gegeven om eens uit te zoeken wanneer de komende conferenties zijn... Volgende keer ben ik erbij! 

Karin Loeffen

Karin Loeffen (36) richtte Libersy op in 2006. Deze startup biedt ondernemingen een eenvoudige webtool om boekingen te verwerken.

Een klant ziet een button op de website van een bedrijf, geeft aan van welke dienst hij gebruik wil maken, maakt een afspraak en betaalt. De ondernemer ziet in zijn agenda terug welke afspraken er zijn gemaakt.

Loeffen bedacht Libersy toen ze werkzaam was bij Vrouwonline.nl, een website van uitgeefconcern Sanoma.

Karin is afgestudeerd in fiscale economie. Op haar 27ste besloot ze een toneelopleiding te doen en werd ze toegelaten tot de Toneelacademie te Maastricht. Ze werkte voor Philips, Canon en Belkin in diverse functies variërend van financial controller tot Europees marketing manager. 

Karin is alleenstaand, zorgt voor haar dochtertje en in haar vrije tijd zingt ze in een band.

Lees het artikel over Karin Loeffen en Libersy uit Het Financieele Dagblad