1.741.275.000.000

…euro is de staatsschuld van Italië. Dit cijfers is een record. In maart van dit jaar werd het na het recordbedrag van €1.707.410.000.000 voor februari opnieuw gebroken. In de afgelopen drie maanden is de staatschuld met 4,6% ofwel €77.000.000.000 omhoog gegaan. Aldus de Italiaanse centrale bank vandaag.

Het is een verschrikkelijk hoog getal. Italië is dan ook ruim koploper in Europa als het gaat om de staatsschuld en de verwachting is dat die de komende jaren ruim boven de 110% van het bruto binnenlandse product (de totale waarde van alle in dit jaar gemaakte goederen en diensten) uitkomt.

Maar eigenlijk valt het cijfer reuze mee. Per inwoner van Italië is het nog geen 30.000 euro. En dan te bedenken dat Italianen de beste spaarders zijn van Europa. Die staatsschuld wordt zo goed gecompenseerd door de spaarcentjes en het zo conservatieve gedrag van Italiaanse huishoudens.

De Italiaanse overheid mag zich gelukkig prijzen met de eigen burgers. Nooit sluiten ze een hypotheek af die meer waard is dan het huis. En ondanks terughoudendheid van hypotheekverstrekkers is een eigen huis nog steeds het grootste streven in de naar veiligheid zoekende Italiaanse burger. 80% woont in een eigen huis. Geld van opa, van de ouders, van waar dan ook als het maar niet van vreemden of enge banken is. Schulden opbouwen is voor particulieren sowieso een beetje on-Italiaans. Zo zijn Creditkaarten lang niet zo gewoon als elders. Kijk bijvoorbeeld maar op de snelweg. Na een ritje moet er betaald worden en daarvoor heeft Autostrade  kassa’s voor kaarthouders en kassa’s voor contanten. Waar op spitsuur lange rijen staan bij de contantenkassa’s zijn die voor de cards vrijwel leeg. Want zo’n creditcard is toch maar een beetje eng. Je kunt er veel te veel mee gecontroleerd worden. En onaangenaam verrast aan het eind van de maand.

Die schuldaversie lijkt Italië op dit moment overeind te houden want de klappen van de financiële crisis komen in Italië wat minder hard aan dan elders in Europa. Die staatschuld van dik zeventienhonderdmiljard blijkt zo niet eens zo erg. En daarom heeft de verantwordelijke minister Tremonti allemaal mooie plannen klaarliggen om die schuld nog verder op te laten lopen.