Expats

Een frisse blik vertroebelt snel

Na bijna 3 jaar São Paulo zijn we weer terug in Nederland. Alles is bekend, maar ook weer nieuw. Alsof je alles door een vergrootglas ziet: de diversiteit op straat, de stilte, de mooie grachten en Amsterdamse panden, heerlijk Thais eten voor een tientje, maar ook de overhaaste mensen met een overvolle agenda en dubbele afspraken. De projecten stromen weer binnen en het zal niet lang duren voordat mijn zen-bureau met uitzicht op de Herengracht weer vol ligt met pakken papier, mapjes en memo’s. Inmiddels weet ik dat we van deze tijd moeten genieten, want een frisse blik vertroebelt snel.

Rituelen rondom nieuwjaar in Brazilië

Richting jaareinde begint het over het algemeen ook in Brazilie iets rustiger te worden, tenzij je één van die projecten hebt die tegen het eind van het jaar af moeten. Of als de overheid het in zijn hoofd haalt om net voor het reces er nog even een wet doorheen te jagen.
 

Niet efficiënt

Bij de wereldbank staat Brazilië helaas weer op een plaatsje in de onderste helft van de lijst van landen waar het makkelijk zaken doen is (127 van 183, http://www.doingbusiness.org/economyrankings/) waar BRIC zusters op 89 (China), 120 (Russia) en 133 (India) staan. Tegenover deze ranking staan ook een heleboel jubelverhalen over successen in Brazilië. Het weekblad The Economist heeft vorige week een special aan Brazilië gewijd (http://www.economist.com/specialreports/), waar naast alle ‘halleluja’ verhalen ook kritiekpunten zijn opgenomen. De artikelen sommen naar mijn idee aardig op waar Brazilië als geheel huiswerk te doen heeft. Dit huiswerk heeft onder andere betrekking op de inefficiënties in Brazilie. Gedurende mijn verblijf hier ben ik al heel wat inefficiëntie tegengekomen.

Braziliaanse dagen

De stad is stil vandaag, echt heel erg stil. Af en toe vliegt een stel parkieten krijsend over, en hoor ik beneden op straat kinder- en hondengeluiden, maar er zijn bijna geen auto’s en geen getoeter. Een hele verademing. Het is weer zover, het is een feriado weekend.

De olympische spelen: goed voor een innovatief Brazilië?

Het is feest in Brazilië! De afgelopen paar dagen kwamen op de Copacabana dagelijks meer dan 25,000 mensen bij elkaar om te vieren dat Brazilië in 2016 de Olympische Spelen mag organiseren. Het hele land stond op zijn kop toen het nieuws bekend werd. Het is ook een gouden kans, niet alleen voor de sportminnende Brazilianen, maar ook voor de economie en het innovatieve vermogen van het land. Kansen volop, al zal het land flink moeten investeren in nieuwe kennis en technologie om ook klaar te zijn voor de Spelen. En dat biedt wellicht ook weer nieuwe mogelijkheden voor mij en mijn werk.

De man van ...

Wieneke heeft een paar weken geleden een verhaal geschreven over hoe het is als de vrouw van ... Maar hoe is het nu als je de ‘man van ... de vrouw van ...’ bent? Het is het natuurlijk voor iedereen een eigen verhaal, maar wat valt mij op?

Waar iedereen mee te maken heeft is dat je na aankomst in een nieuw land begint met een nieuwe baan, bij een nieuwe onderneming (ook al heeft die vaak de zelfde naam), met dito nieuwe cultuur en collega’s en in mijn geval ook nog een nieuwe taal. Met name de nieuwe taal op het werk was voor mij een energievreter.

Alles beter dan de lift

In de lift bij mijn laatste opdrachtgever stond een stoeltje. Mijn Franse collega grapte bij zijn driedaagse bezoek elke dag wel een keer over dat stoeltje toen we hem eenmaal hadden uitgelegd dat het voor de liftbediende was. Zodra er niemand was, zat hij natuurlijk alweer op dat stoeltje om de lift te bedienen. Voor ons een grap, maar voor velen een serieuze baan. Liftbediendes zijn in Brazilië vrij gebruikelijk. Je zegt waar je naar toe wil, en je hoeft vervolgens alleen maar te wachten. Een heel effectieve oplossing voor werkeloosheid.

Verkeerde plaats, verkeerde tijd

De meeste expat blogs stralen positiviteit uit. Helaas gaat dit niet op voor dit blog. Wie liever een positief verhaal wil horen over Brazilië, kan beter op de volgende wachten.

Vorige week werd ik gebeld door een vriend die in Recife woont, met de mededeling dat een bekende van hem uit Campinas (1.5 uur rijden van São Paulo) een paar dagen ervoor overleden was. Helaas niet door een natuurlijke dood, maar omdat hij was neergeschoten een paar dagen ervoor toen iemand of zijn auto / bezittingen wilde hebben, of hij gewoon op de verkeerde plaats was op de verkeerde tijd was (dit is niet helemaal duidelijk voor mij).

'De Vrouw van'

De typische Nederlandse expat in São Paulo is man. Veelal kerels op mooie posities die carrièretechnisch moeilijk af te slaan zijn. Maar hoe zit het met de ambities van de vrouwen die meegaan?
 
De meeste vrouwen die ik hier heb leren kennen hadden, net als ik, een leuke carrière, waren zelfstandig en voorlopig niet van plan thuis te gaan zitten. Hoe houd je het dan interessant als één van de twee wordt uitgezonden? Hoe geef je vorm aan je identiteit in het nieuwe land als vrouw-van?

Blauwe ogen en blanke huid

Het is allemaal de schuld van mensen uit rijke landen..... blanke mensen met blauwe ogen (http://tr.youtube.com/watch?v=jlpcLvLn58Y). Een paar weken geleden heeft Lula (president Lula Ignacio da Silva van Brazilië) zich weer eens duidelijk uitgelaten.

Met betrekking tot zijn commentaar in verband met de crisis zijn er een paar stappen te onderscheiden. Als eerste zou de (financiele) crisis alleen de rijke landen zou raken. De Brazliaanse banken hebben immers geen ‘toxic assets’ en zijn goed gecapitaliseerd. Vervolgens zou de (economische) crisis maar licht en tijdelijk zijn voor Brazilië. Hierna zou het alleen de export zou raken, maar nu dat ook niet exclusief zo is, is de stelling van Lula dat het Brazilie in ieder geval nog minder raakt dan de andere landen.