Expats

Het Jaar van de Tijger

De Os was dit jaar wel heel erg snel. Van het Chinese jaar van de Os gingen we zaterdagnacht alweer een nieuw jaar in. Met enorm vuurwerkgeweld hebben we de Tijger verwelkomd.

Boston aan de Huang Pu

Gisteren lunchte ik met mijn vriend Herman Schwietert in een van Shanghai's meest lekkere Franse broodjes zaken (ook deze schieten als paddestoelen uit de grond). Herman werkt al sinds 2001 in Shanghai en is nu general manager voor een farmaceutisch bedrijf in China.

Hij vertelde dat er vorige week opeens een oproep lag van een ex-collega met het verzoek de volgende dag te verschijnen op een afspraak met de vice-burgemeester van Xuhui, een van de 16 districten in Shanghai. Het is mijn ervaring in China dat dit soort oproepen “non-negotiable” zijn: je hebt een goede relatie met elkaar en blijkbaar heeft hij/zij je nu even nodig en als je een vriend bent dan sta je er. Andersom geldt dat gelukkig in de meeste gevallen ook zo.

 

Het bleek dat het Xuhui district zich heeft voorgenomen om een belangrijke speler te worden in de wereld van Life Sciences en met recht: in dit district wonen ongeveer 1 miljoen mensen van wie er 100.000 in de gezondheidszorg werkzaam zijn aangezien praktisch de helft van de ziekenhuis bedden in Shanghai in dit district staan. Bovengenoemde ex-collega is inmiddels verantwoordelijk voor de PR van dit ambitieuze project en Herman moest hier komen om er van overtuigd te worden zijn bedrijf naar dit district te verhuizen. Na een rondleiding door het district, waar aan de Huang Pu rivier een groot gebied is kaal geveegd en klaar ligt voor de vestiging van Pharma kantoren en laboratoria en waar tevens een gloednieuw oncologie ziekenhuis met 2000 bedden is gebouwd, vond de ontmoeting met de vice-burgemeester plaats.

 

De visie van deze man was indrukwekkend, 10% van de top-onderzoekers in China zijn nu werkzaam bij vijf medische universiteitsklinieken in zijn district. Pharma bedrijven - klein en groot - verplaatsen zich, gelokt door zowel belasting voordelen als door de geweldige infrastructuur op het gebied van gezondheidszorg. De vergelijking met Boston – waar Harvard en Cambrigde belangrijke centra voor innovatie zijn - was snel gemaakt en het lijkt dat weinig het succes in de weg zal staan. Het zou mij niets verbazen als binnenkort een grote vis onder de Pharma bedrijven de aankondiging zal maken om hun hoofdkantoor te verplaatsen van Amerika naar dit district. Dit zou de sinds de afgelopen dagen stroeve verhoudingen tussen Amerika en China vast ook goed doen.

 

De ambitie is om in het district een klinisch research centrum te bouwen welke zich kan meten met de top in de wereld en waar China op het gebied van research en farmaceutische innovatie een sprong vooruit gaat maken. Nu liggen de kwaliteitseisen van medische research nog niet op een door de FDA geaccepteerd niveau maar met het geld en de visie die voorhanden is, is er geen twijfel mogelijk dat die eisen snel gehaald worden. Ook op dit gebied dendert China ongetwijfeld hard door.

 
Na de gebruikelijke vriendelijkheden werd in een monoloog van 15 minuten de voordelen van vestiging in Xuhui uit de doeken gedaan waarna Herman kon uitleggen wat hij hiermee ging doen. Dit lijkt onvermijdelijk: verhuizen naar "Boston aan de Huang Pu", voor vriendschap maar vooral om mee te gaan in de ambitie van de vice-burgemeester en China.

China dendert door

China’s stimulus maatregelen van het afgelopen jaar lijken hun vruchten afgeworpen te hebben. Met een zeer hoopgevend vierde kwartaal dat een groei van de economie liet zien van maar liefst 10,7%. De groei over het hele jaar kwam hiermee uit op een gemiddelde van 8,7%.

Winter in Shanghai

Dat het heel koud kan zijn in Shanghai bewees de thermometer ons een paar weken geleden toen de temperatuur binnen een week tijd van ruim twintig graden plotsklaps naar beneden viel onder de tien graden. Volgens de meteorologen een voorbode van een van de meest koude winter sinds tijden.

In the picture

Voornamelijk via het internet houd ik het Nederlandse en Europese nieuws bij. In het begin nog op de voet, maar na bijna 5 jaar in China volg ik vooral de grote lijnen en springt bepaald nieuws extra in het oog. Zo las ik gisteren op www.bnr.nl over het advies dat het Sociaal en Cultureel Planbureau uit heeft gebracht omtrent het selectiever inzetten van bewakingscamera’s in publieke gebieden zoals parkeergarages, winkelcentra en op straat.

In Nederland wordt dit door sommigen ervaren als inbreuk op privacy en leidt het om die reden tot verzet. 'Big brother is watching you' is het schrikbeeld, veelal geassocieerd met negatieve zaken. Hier in China barst het van de camera’s op straat, in liften en gangen van praktisch alle gebouwen en in winkels, zo ook in mijn kantoorpand en in mijn straat. Vierentwintig uur, zeven dagen per week draaien zij.

Chinees rijbewijs

Een nieuwe mijlpaal: sinds een week ben ik in het bezit van een Chinese rijbewijs. Het grote rijavontuur kan beginnen. Tot nu toe waren de taxi en de fiets mijn dagelijkse vervoermiddelen, maar vanaf nu kan ik zelf achter het stuur. Een welkome afwisseling, want de fiets is niet voor alle afstanden en elke weer geschikt, ontbreken taxi’s vaak op essentiële momenten zoals bij enorme stortbuien en rijdt de gemiddelde taxichauffeur zo slecht en gevaarlijk dat ik liever het heft in eigen handen neem.

Eclips in de regen

En ineens was het donker.....
Vandaag ervaarden wij hier in Sjanghai de langste totale zonsverduistering, de langste in 2000 jaar, in de komende 300 jaar niet meer te zien en volgens de experts het beste hier te zien. De Chinese media stond er de afgelopen weken bol van, met zeer veel trots.  Ook wij lieten deze gekte niet aan ons voorbij gaan. Om 9 uur vanochtend stonden we, met enorme “spacy” eclipsbrillen (die totaal uitverkocht waren) en een koffietje in de hand, op het balkon van vrienden klaar voor het grote spektakel dat z’n hoogtepunt zou beleven van 9:37 tot 9:43 uur.

Mooi Europa

In juni was ik terug in Europa. Voornaamste reden was het bijzondere feit dat mijn ouders veertig jaar getrouwd zijn dit jaar en dat hebben we gevierd met een heerlijke week in Italie. Een feestelijk samenzijn van de familie, dat wat ik het meest mis als het gaat om Nederland. Mijn neefjes en nichtjes zijn in de leeftijd 1 tot 5 dus die groeien als kool en daar krijg ik op afstand weinig van mee (Skype mist nog een groei-indicator).

Beijing na de Olympics

Afgelopen dagen was ik in Beijing met familie die over was uit Nederland. Zo’n 9 maanden geleden waren wij ook in Beijing, toen voor de Olympische Spelen waarbij China alles uit de kast haalde om de wereld te laten zien dat ze heel wat kunnen.

A bean a day keeps the doctor away

Sinds de ruim vier jaar dat ik in China ben, volg ik braaf Chinese les om het mandarijn op peil te houden. Inmiddels babbel ik een aardig woordje mee in het dagelijks leven en kan ik goed meekomen in zakelijke omgeving waar het vaak erg gewaardeerd wordt als een bedrijfsintroductie in ‘eigen taal’ gehouden wordt. Mijn Twentse accent in combinatie met het Chinees doet het goed en tovert bij veel van mijn Chinese buren en zakenrelaties een enorm brede lach op het gezicht.