Niet efficiënt

Bij de wereldbank staat Brazilië helaas weer op een plaatsje in de onderste helft van de lijst van landen waar het makkelijk zaken doen is (127 van 183, http://www.doingbusiness.org/economyrankings/) waar BRIC zusters op 89 (China), 120 (Russia) en 133 (India) staan. Tegenover deze ranking staan ook een heleboel jubelverhalen over successen in Brazilië. Het weekblad The Economist heeft vorige week een special aan Brazilië gewijd (http://www.economist.com/specialreports/), waar naast alle ‘halleluja’ verhalen ook kritiekpunten zijn opgenomen. De artikelen sommen naar mijn idee aardig op waar Brazilië als geheel huiswerk te doen heeft. Dit huiswerk heeft onder andere betrekking op de inefficiënties in Brazilie. Gedurende mijn verblijf hier ben ik al heel wat inefficiëntie tegengekomen.

Een aantal voorbeelden van waar ik tegenaan gelopen ben: Om je geld te krijgen van de verzekering van iemand die je heeft aangereden, moet je deze persoon tot een rechtzaak mee slepen. Deze persoon moet als schuldige veroordeeld  worden voordat je je geld krijgt; Stempeltjes, zegeltjes, twee getuigen en een officieel bij een notaris (h)erkende handtekening om een huurcontract af te sluiten; Goedkope uurlonen voor huishoudelijk werk, waar je dan wel twee keer zo veel van nodig hebt omdat hetzelfde werk in twee keer zo veel tijd gedaan wordt; de beroemde rij in Guarulhos voor de immigratie omdat de bezettingsgraad van de immigratie ambtenaren over de dag gemeten wordt en niet op het moment dat alle vliegtuigen uit Europa (of: uit overige delen van de wereld) aankomen (tussen 06:00 – 09:00 in de ochtend en de zelfde tijd aan het eind van de dag, waarbij mensen achter uit het laatste vliegtuig soms 2 – 3 uur in de rij staan); het verkeer in São Paulo; kado’s worden met zo veel zorg en tederheid ingepakt dat ik ze on-ingepakt mee neem en het zelf wel doe (lang leve de meisjes van de V&D en Blokker!!). Om er maar een paar te noemen.
Naast het bitter is er ook het zoet: banken die veel sneller en klantgerichter werken dan in Nederland, het nationale vliegverkeer loopt als een trein, kaartjes voor bioscoop, voetbal en concert via internet, de  snelheid van bediening in kroeg en restaurant en geen moment op een taxi hoeven wachten.

Waar ik naar toe wilde was het volgende evenement. Na 2.5 jaar in Brazilië werd ik laatst weer eens verrast met een kleine maar ernstig irritante onvolkomenheid in de structuur van Brazilië. Zo een beetje alle straten in Brazilië zijn Amerikaans genummerd, je begint aan de kant van het centrum en dan meet je het aantal meters tot aan de voordeur en dat is je huisnummer. Ik was aan het werk op het KPMG kantoor in Rio (Almirante Barroso 52 x Rio Branco, inderdaad 52 meter na het begin van de Almirante Barroso, vlak bij het theater voor de kenners) en had een video conference op Av. Rio Branco nummer 183. Omdat deze Avenida vanaf het theater genummerd wordt (dat wist ik), en al mijn collega’s  me vertelden dat het ‘muito pertinho’ (erg dichtbij) was, dacht ik dat ik lopend twee stappen moest zetten om er te komen. Daarom ging ik om 13:55 weg naar de rest van het team voor de bespreking om 14:00……
Niet dus! Rio is trots op zijn Europees verleden en als gevolg is dit nog steeds een van de weinige straten die (in tegenstelling tot de rest van Rio) per huisnummer en per grondstuk georganiseerd is. Er zullen vroeger wel hele grote huizen hebben gestaan want het was een heel stuk lopen op de heetste dag van het voorjaar. Veel te laat en volledig bezweet kwam ik aan bij mijn conferentie, waar je natuurlijk niet stilletjes binnen kunt komen sluipen als iedereen in geluid en beeld te zien is….  
Mattijs Wever

Comments

[Geplaatst door: Coen-Martijn]

Dame en heer,

Met genoegen weer uw 'column' mogen lezen...leuk om jullie hoofden op de frontpage van de fd-site aan te mogen treffen! Fijne vakantie en tot snel terug in NL!