Pieter van Geel, de nieuwe fractievoorzitter van het CDA, is een aimabele man. Alleen al zijn warrige manier van praten maakt hem innemend. Gisteren leverde zijn persconferentie (o, wat was hij blij!) alvast wat Van Geel-klassiekers op. Eéntje stak er met kop en schouders bovenuit.

Op de vraag hoe hij het vindt van een bestuurlijke functie (staatssecretaris) in een heel politieke functie terecht te komen, waarbij fractie en journaille bij wijze van spreken met de kettingzaag achter zijn rug klaar staan voor als het mis gaat, zei hij het volgende:

"Ik moet nu meteen aan een paar anekdotes denken, maar die vertel ik maar niet. Of toch wel, eentje dan. Ik voel mezelf wel eens een leeuw die op de savanne loopt. Die leeuw ziet een uil in een boom zitten en vraag advies. 'Ik word achtervolgd door inboorlingen met spiezen.' Ja, hahaha, spiezen, niet Liesbeth Spies natuurlijk (vice-fractievoorzitter CDA, MV)."

Van Geel is even afgeleid door zijn eigen associaties, maar vervolgt zijn 'anekdote': "En dat die uil dan zegt: 'Het pad links leidt naar een ravijn met krokodillen. Het pad rechts naar een dorp waar nog veel meer inboorlingen met spiezen zijn.' En dan zegt de leeuw: 'Maar wat heb ik daar nou aan? Wat moet ik nu kiezen?' Waarop de uil zegt: 'Ja hoor eens, ik ben er voor de hoofdlijnen, de details moet je zelf uitzoeken.'"

Nog meer vragen?

Download portret_van_geel.pdf