Het aardigste was nog wel om te merken dat het persbeleid met militaire precisie werd uitgevoerd. Het "korte persmoment" was om 14.00 uur. Voor 13.45 uur moest ik me melden bij de poort en daarvoor moest  ik me om uiterlijk 12.45 uur accrediteren, onder vermelding van mijn kentekennummer.

De Zwaluwenberg, het pand van de inspecteur-generaal der krijgsmacht, wordt goed bewaakt. Politieagenten regelden ter plekke het verkeer. Toelating tot het terrein kon pas na het tonen van mijn rijbewijs, het controleren van mijn nummerbord en het uitreiken van een helgele perskaart die "zichtbaar" gedragen moest worden.

Keurig werd ik naar een parkeerterrein geleid en elke bewaker (agent?, militair?) knikte en groette vriendelijk. Daarna kon ik lopend naar de ingang van De Zwaluwenberg en toen gebeurde het onverwachtte. Een militair wachtte elke journalist op en reikte vier aan elkaar geniete A4-velletjes uit waarop de historie van het gebied en het gebouw staat. Een ongekende informatievoorziening. Daar kan de informateur nog een puntje aan zuigen.