Brussels Log

F*** you

Het botert sinds enkele dagen niet meer tussen de Duitsers en de Grieken. En dat is zacht uitgedrukt.

De Griekse economie zit diep in de problemen, en de Duitsers zijn bang dat zij daarvoor op moeten draaien. Aanvankelijk leek de Duitse regering bezig te zijn met een noodplan voor Athene, maar dat heeft bondskanselier Angela Merkel verhinderd. Tot grote opluchting van de Duitse bevolking.

Griekenland heeft formeel niet om steun gevraagd, maar toch moest premier George Papandreou na de informele EU-top van 11 februari in eigen land even stoom afblazen. Hij maakte zich kwaad over het gedraal van de EU over een juiste aanpak van de Griekse crisis.

De familie K

Wat is het toch heerlijk om zonder poespas van EU-lidstaat naar EU-lidstaat te hoppen, dacht Brussels Log onlangs. Als we niet steeds schoenen en riemen moesten verwijderen als we een intra-Europese vlucht willen nemen, zouden we bijna nog uit pure euforie het Europese volkslied gaan galmen.

Dat grenzenloze gevoel kun je met name krijgen in het zogeheten Schengen-gebied. Schengen is een plaatsje in Luxemburg waar EU-landen ooit besloten hun wederzijdse grenscontroles op te heffen.

'Schengen' geldt niet in de hele EU, bij voorbeeld niet in Groot-Brittannië. Het geldt sinds vorig jaar weer wel voor Zwitserland. En juist dat land bezorgde ons argeloos reizenden Europeanen onlangs een probleem met een zekere familie K uit Libië.

Een warm welkom

Brussels Log zou natuurlijk flauw kunnen doen, en kunnen vragen of u de hoofdpersoon van dit stukje kent.

Maar nee, tenzij u een doorgewinterde eurocraat bent, kent u João Vale de Almeida niet - de nieuwe baas van de EU-delegatie in de VS.

De Portugees, die vorige week is benoemd op zijn nieuwe stek in Washington, heeft zijn sporen verdiend als topambtenaar bij de Europese Commissie. Maar sommige EU-lidstaten vinden hem toch niet de juiste man op de juiste plaats.

En zo komt het dat Vale de Almeida, die zijn koffers nog maar amper heeft uitgepakt, nu al ter discussie staat.

Europa heeft het gedaan

De schuldvraag bij het treinongeluk in Buizingen houdt heel België bezig. Heeft één van de treinen een rood sein genegeerd? De gouverneur van Vlaams-Brabant, Lode de Witte, zei alvast van wel, ook al moet een officieel onderzoek het formele antwoord geven.

Maar de vakbonden en de spoorbedrijf NMBS wijzen naar een andere schuldige: Europa.

Vakbond ACOD zegt dat de door Europa gewenste opsplitsing van het oude spoorbedrijf in een infrastructuurbedrijf (Infrabel) en een reizigersbedrijf niet werkt. De twee bedrijven hebben een gescheiden GSM-netwerk, zei vakbondsbestuurder Jos Digneffe tegen de Vlaamse publieke omroep. 

Nou snapt Brussels Log niet echt wat een gescheiden netwerk is. Tevens denken we niet dat Europa verbiedt dat de twee bedrijven wat noodzakelijke GSM-nummers uitwisselen. Maar ja, laten we niet teveel met tegenwerpingen komen, anders krijgen we het verwijt dat we vast eurofederalisten zijn. Je zit in Brussel of je zit het niet, nietwaar?

Ook minister van overheidsbedrijven Inge Vervotte laat zich inmiddels kritisch over Europa uit, alsmede bestuurder Marc Descheemaecker van de NMBS. Vernieuwing van de veiligheidssystemen op het Belgische spoor zijn vertraagd door Europa, meende hij.

Rare jongens

Altijd gedacht dat Romeinen "rare jongens" zijn, maar dezer dagen blijkt dat de Grieken er ook wat van kunnen.

Vorige week nog beleefde ik een surrealistische bijeenkomst bij de Brusselse denktank Ceps. Daar zou een topambtenaar van het Griekse ministerie van financiën spreken.

Die was er niet. Niet omdat hij iets anders aan zijn hoofd had, maar omdat de Griekse luchthavens wegens stakingen dicht waren. Geluk bij een ongeluk, zou je denken. Kon die topambtenaar meteen verder met doorrekenen van de gammele bezuinigingsplannen.

Vervanger was professor Georgios Zanias, econoom die verbonden is aan de universiteit van Athene. Zanias is weliswaar wetenschapper, maar onafhankelijk bleek hij niet. Als adviseur van het ministerie van financiën vereenzelvigde hij zich geheel met het Griekse beleid.

Hallucinant

Bij rare taferelen in de politiek of bijeenkomsten, gebruiken Vlamingen nog wel eens het woord 'hallucinant'.

Brussels Log gebruikt het graag voor wat we net zagen. Herman Van Rompuy, vaste voorzitter van de Europese Raad, en voorzitter José Barroso van de Europese Commissie, kwamen uit de Brusselse vergaderbieb waar ze met de EU-regeringsleiders over Griekenland spraken, en stelden zich tegenover de camera's buiten op.

Vervolgens kondigden ze aan dat er een akkoord was over een steunplan. Daarna gingen ze zonder vragen te beantwoorden de bieb weer in.

In nood

Vandaag is de grote dag. De EU-regeringsleiders moeten op een topberaad in Brussel Griekenland redden.

Althans, dat is de verwachting op de financiële markten. Als er vanmiddag geen geloofwaardige steunverklaring of iets dat op een plan lijkt op tafel komt te liggen, dan is de kans aanwezig dat de euro wederom in de min gaat, en dat de rentevergoeding die de met grote tekorten kampende EU-lidstaten Griekenland, Spanje en Portugal moeten betalen, wederom stijgt.

Brussels Log maakt zich dus op voor een paar spannende uren. We noteren als zorgelijk punt dat de verschillende media elkaar over wat er vandaag uit de top komt tegenspreken.

Er komt een reddingsplan, stellen Franse media. Er komt geen reddingsplan, stellen Duitse media.

Verdeeldheid, da's een slecht signaal naar de markten.

Aan de andere kant hebben we ook een vertrouwenwekkend signaal opgepikt. De Europese Commissie doet net alsof er niets aan de hand is, en kondigt belangwekkende briefings over heel andere zaken dan Griekenland aan.

Plateauzolen en tuinkabouters

Dat haar optreden als harde mededinginghandhaver Neelie Kroes en Nicolas Sarkozy geen vrienden voor het leven heeft gemaakt, is een waarheid als een koe. Hij probeerde het belang van eerlijke mededinging te reduceren via het Verdrag van Lissabon, zij toonde zich streng voor de Franse autoindustrie.

Dat het weekblad Le Canard Enchaîné onlangs in de wandelgangen van het Elysée optekende dat de Franse president brieste dat Kroes 'amper twee hersencellen heeft', verrast dan ook niet.

Sarko is qua beledigingen een recidivist. Hij noemde zijn Spaanse collega Zapatero, in eigen land bij het begin van zijn premierschap ook bekend als 'Bambi', bijvoorbeeld een simpelaar.

Meestal reageren de slachtoffers niet. Kroes gaf na het hersencellenincident alleen een feitelijke verklaring uit. Maar op de eennalaatste dag als eurocommissaris van mededinging - Barroso II treedt woensdag aan - kon ze het toch niet laten om nog een tikje uit te delen.

De Zorbacrisis

De financiële perikelen in Griekenland doen Brussels Log af en toe denken aan Zorba de Griek, de bijkans legendarische film uit 1964 met Anthony Quinn.

Het is al een tijdje geleden, maar wat ons van de film is bijgebleven is de imposante ineenstorting van de installatie waarmee Zorba hout wil transporteren naar de zee.

Hij en zijn Britse vriend hebben aan dat bouwsel zo'n beetje de hele film gewerkt maar - nog los van alle andere, onafwendbare ellende die in de film voorbijkomt - is uiteindelijk alles voor niets. Als alles in puin ligt, leert Zorba zijn Britse maatje op het strand de sirtaki.

Zijn de verwikkelingen in Zorba symbolisch voor de Griekse financiële malheur, en de pogingen van Athene zich daaraan te ontworstelen? Brussels Log moest daaraan denken vanwege een voorbijkomend berichtje uit Griekenland.

Entre nous

Als de EU-regeringsleiders echt een besluit móeten nemen, en ze komen er even niet uit, dan sturen ze al hun medewerkers uit de zaal en slaan dan spijkers met koppen. Geen ontsnappen meer aan, besluiten zullen ze, en zonder souffleurs gaat zoiets vaak makkelijker.

Gezien het risico op bedrijfsongevallen - regeringsleiders zijn ook maar mensen - gaat het om een noodmaatregel, waartoe de EU-bazen relatief weinig over gaan.

Maar Herman Van Rompuy, de eerste vaste voorzitter van de Europese Raad, grijpt naar het instrument voor de eerste informele EU-top die hij heeft belegd. En zo komt het dat op 11 februari de EU-regeringsleiders met een quotum van zegge één (1) medewerker plaatsnemen voor een vergadering in de Solvay-bibliotheek, op een flinke steenworp van het raadsgebouw aan de Wetstraat.

Op deze laatste plek mag het gepeupel wachten tot er witte rook is, en de regeringsleiders in hun limousine met motorkolonne de 150 meter naar de Europese Raad terugrijden voor het briefen van de rest van de wereld over hun beraadslagingen.