De salariscontroverse

Jawel, het gaat vandaag weer over geld.

Brussels Log' favoriete staatshoofd, Nicolas Sarkozy, heeft zich bij wijze van Wiedergutmachungschnitzel (zie voor het waarom hier) vandaag in de Wall Street Journal aan de zijde van Gordon Brown geschaard. Beiden zeggen ze dat er een eenmalige superheffing moet komen op bankierbonussen.

Bankiers moeten dus minderen. Maar minstens zo interessant is de discussie in Brussel zelf, over de salarisverhoging van ambtenaren bij de Europese instituties zoals de Commissie, het parlement en de Raad. Volgens een voorstel moeten die er 3,7% bijkrijgen.

Dat plan leidt tot controverse.

Zo'n tweederde van de EU-lidstaten ziet namelijk niets in dat plan. Brussels Log begrijpt waarom. In een tijd dat loonslaven al blij mogen zijn dat ze hun baan houden, laat staan dat ze over salarisverhoging durven te beginnen, staat het een beetje raar als de Brusselse ambtenaar er 3,7% bijkrijgt.

Sterker nog, er zijn honderdduizenden Belgische 'bedienden' die er komend jaar in loon op achteruitgaan. Hun salaris is gekoppeld aan een index, en vertoont vanwege de lage inflatie in België een daling. Huurprijzen gaan daardoor trouwens ook wat omlaag, want die zijn gekoppeld aan dezelfde index. De huurbaas is trouwens niet verplicht de verlaging door te voeren, daar moet de huurder om vragen.

Maar dit terzijde. Onder meer Nederlandse politici, zoals staatssecretaris Frans Timmermans van Europese Zaken, vinden dat Europese ambtenaren al meer dan genoeg verdienen. Een tijdje geleden hekelde hij het feit dat de ambtenaren ondanks het feit dat ze vaak al decennia in Brussel wonen, nog steeds een expat-toeslag krijgen.

Brussels Log tekent hierbij de lage belastingtarieven aan die de ambtenaren genieten. Aan de andere kant kunnen ze ook weer weinig van de belasting aftrekken.

Enfin, Nederland staat niet alleen in de kritiek op de salarissen. Negentien andere lidstaten kraken de loonontwikkeling. In Oostenrijk is de boulevardpers zoals de Kronen Zeitung zelfs een behoorlijke hetze begonnen tegen de mogelijke salarisverhoging.

Er is ook een andere kant aan het verhaal. De salarisverhoging van 3,7% is geen nattevingerwerk. Sterker nog: ze is de uitkomst van een EU-afspraak uit 2004 over de salarissen. Die loopt tot 2012.

Volgens de afspraak - laten we die voor het gemak "CAO" noemen, dan is duidelijk hoe sterk de ambtenaren staan - is hun loonontwikkeling gebaseerd op de trend in de ambtenarenlonen in acht EU-lidstaten waaronder Nederland. Daarbij hoort nog een correctie voor de kosten van het levensonderhoud in België (klachten hierover zijn op aanvraag bij Brussels Log verkrijgbaar).

Met andere woorden: al die lidstaten die nu kermen, tekenden zelf in 2004 voor deze regeling. En vorig jaar gingen de Europese ambtenaren er ook niet op vooruit.

Voor de fonctionnaires is inmiddels de maat vol: actie! Maandag is er in Brussel een werkonderbreking, en mogelijk later in de week in Straatsburg.

Comments

[Geplaatst door: Sybren Singelsma]

Hieronder een stuk van een journalist die wel weet waar het over gaat:

No need to take cheap shots at the civil service
10.12.2009 / 07:00 CET
Why European civil servants should receive a pay-rise.
There are not many votes in being nice to European Union civil servants. So it is not surprising that many national governments have objected to a proposal from the European Commission to give a pay-rise of 3.7% to staff in the EU institutions.

The member states argue that the pay-rise cannot be justified at a time of economic hardship, rising unemployment and dwindling tax revenues, with public debt rising and public spending being cut back. The EU's civil servants should, they say, shoulder their fair share of the burden.

As demotic politics goes, this is par for the course, but it is an argument built on shaky foundations. It is expediency dressed up as some kind of virtue.

By most standards, EU civil servants are not hard done by. They pay an EU rate of income tax that is markedly lower than most national rates. They enjoy generous fringe benefits, such as medical care and annual leave. They have exceptional job security. Many of them are very generously paid. This is the popular perception – which is what national politicians are apt to pander to.

The reality is slightly more complicated: the remuneration scales for new entrants are not what they were – the starting grades were lowered in 2004 and the pay for those entrance grades reduced. Nevertheless, the numbers of applications for recruitment competitions are holding up well, suggesting that a career in the EU civil service is still regarded as extremely attractive.

Be that as it may, EU civil servants are not bankers in the City of London. They have not been earning multi-million euro rewards from the licensed gambling that has masqueraded as investment banking. They have not been bailed out by extra injections of taxpayers' money. Only the most grotesque of caricatures could make them out to be the primary architects of the credit-crunch (though some civil servants might regret leaving open a few regulatory loopholes). So there is no compelling reason, other than demagoguery, why they should have their salaries reduced. Staffing levels at the EU institutions have long been capped.

The 20 national governments opposed to the 3.7% pay rise are trying to rip up a pay agreement reached in 2004 that was supposed to last until 2012. Under the terms of that agreement, changes to pay follow automatically from what has happened to civil-service pay in eight EU member states, with an element of adjustment for the cost of living in Belgium.

Last year, Belgian inflation was such that the EU civil service lost out. This year, they are scheduled to do a little better. The difficulty, which is one of public presentation, is that it is built into the system that the pay of EU civil servants should lag six months behind what is happening to the pay of civil servants in member states. If pay went up in the member states six months ago, it will go up for EU civil servants now. If six months ago it went down for the member states, it will go down for them now. But the national governments cannot argue from what is going on in their domestic civil service now, in December 2009, to negate what was the case in July 2009. If pay goes down in the year July 2009-June 2010, then the next pay adjustment for EU civil servants in December 2010 will be downwards.

This arrangement does not seem so outrageous as to justify a collective default by national governments. If it must be renegotiated beyond 2012, so be it – but that is not the same as reneging in 2009.

If the national governments want the EU institutions to make a symbolic sacrifice, then they should focus their attention on the European Parliament. The Council of Ministers should rip up the ‘gentlemen's agreement' that guarantees the Parliament a 20% share of administrative expenditure. The Parliament has more money than it knows sensibly what to do with. Rather than taking cheap shots at the civil servants by unpicking their pay deal, the Council of Ministers should address a more fundamental flaw in the EU's administrative finances.

[Geplaatst door: Han Dirk]

Dag meneer Singelsma. Hartelijk dank voor het compliment. Als u het blog geheel had uitgelezen, had u in de laatste alinea's in beknopte vorm gelezen wat het commentaar van de European Voice (de tekst die u als uw reactie plaatst) betoogt.

[Geplaatst door: G.Niekoop]

Perhaps the HIGHEST time for an article to inform the public about the split tongues with which politicians move forth and back between Brussels and their home countries. And the way they always make sure to misinform the homefront that "Brussels is to be blamed".....so as not to loose votes.