Ook na vijftien weken woonachtig te zijn in Brussel, geniet ik er nog steeds met volle teugen (sorry voor de flauwe woordgrap) van dat ik in de bierhoofdstad van de wereld woon. Favoriet tot nu toe zijn: Leffe Blond, Chimay Bleue, Waterloo Tripel, Maredsous 10 en Tripel Karmeliet.
Sinds zaterdag is daar een nieuw biertje bijgekomen. Of moet ik eerbiedig zeggen: BIER. Want dit brouwsel prijkt bovenaan de lijst van beste bieren ter wereld.
Na een bordje stoemp in eetcafé La Cigogne ging ik naar Au bon vieux temps een café in de Sint-Nicolaasgang, een klein zijstraatje van de Grasmarkt.
Om er te komen, moet je onder een piepklein barok poortje door, dan het steegje uitlopen en rechtsaf de ingang in. In dit donkere hol waan je je plots in een Middeleeuwse taveerne, hoewel winkelstraat de Grasmarkt nog vlak achter je ligt.
Volgens toeristenbureau OPB is Au bon vieux temps niet echt een ouwe kroeg, maar een in de jaren vijftig nagemaakte ouwe kroeg. Maar dat mag de pret niet drukken. Binnen is het sfeervol en donker door de glas-in-lood-ramen en op heel veel sites wordt Au bon vieux temps door toeristen/bierliefhebbers enthousiast aangeprezen als authentiek oud.
De dame achter de bar en de dame in de bediening lopen hier vermoedelijk al rond sinds de bouw in de jaren vijftig. Het zijn twee oude besjes - ik schat ze beiden op 70 à 75 jaar - die zich mopperend naar sluitingstijd toewerken.
Terug naar het bier. Want hoewel de bierlijst van dit café niet uitgebreid is, staat er wel iets heel bijzonders op: Westvleteren 12, het beste bier ter wereld. Dit trappistenbier wordt gebrouwen op de Sint-Sixtusabdij in Westvleteren.
Het bier is zeer moeilijk te krijgen. De abdij heeft een biertelefoon waar je kunt informeren naar de beschikbaarheid. Als de abdij een voorraadje heeft, kunnen particulieren een bestelling doen. Ze moeten het treetje bier (24 flesjes in een houten krat) zelf komen ophalen. Opgeven van naam en nummerbord volstaat bij de biertelefoon.
De bardame van Au bon vieux temps schenkt het biertje eerbiedig in. Als het flesje half leeg is, zet ze de bokaal voor me, plaatst het flesje ernaast en legt de kroonkurk naast het glas. Westvleteren heeft geen etiket en de kroonkurk dient als bewijs dat ik een echte geschonken krijg.
Het donkere bier smaakt verrukkelijk. Moeilijk te omschrijven wat het is, maar vooral de variëteit aan smaken maakt het bier zo bijzonder. Een gewone trappist is hierbij vergeleken maar een simpel, eendimensionaal biertje. De 10,2% geeft het bier een ongewoon zware afdronk mee.
Hier móet je van genieten. Omdat het bier nauwelijks ergens te krijgen is. En vanwege de prijs: tien euro voor 33 cl.
hey Martin,
laat ik nou ook zaterdag in centrum Brussel zijn geweest en een pintje hebben gepakt. Was er een middagje vanwege familiebezoek. In een zijstraatje van de grote markt heb ik het mogen meemaken. Een erg lekker amberpintje !
groet en proost !
Maarten
(uit Milaan, meer een stad voor cocktails..)
Geplaatst door: Maarten | 21-4-08 om 18:44
Westmalle tripel heeft nog altijd mijn voorkeur. Niet te zoet, niet te zwaar en niet te duur.
Geplaatst door: Rick Rotterdam | 27-4-08 om 20:01