Brussels Log

Plateauzolen en tuinkabouters

Dat haar optreden als harde mededinginghandhaver Neelie Kroes en Nicolas Sarkozy geen vrienden voor het leven heeft gemaakt, is een waarheid als een koe. Hij probeerde het belang van eerlijke mededinging te reduceren via het Verdrag van Lissabon, zij toonde zich streng voor de Franse autoindustrie.

Dat het weekblad Le Canard Enchaîné onlangs in de wandelgangen van het Elysée optekende dat de Franse president brieste dat Kroes 'amper twee hersencellen heeft', verrast dan ook niet.

Sarko is qua beledigingen een recidivist. Hij noemde zijn Spaanse collega Zapatero, in eigen land bij het begin van zijn premierschap ook bekend als 'Bambi', bijvoorbeeld een simpelaar.

Meestal reageren de slachtoffers niet. Kroes gaf na het hersencellenincident alleen een feitelijke verklaring uit. Maar op de eennalaatste dag als eurocommissaris van mededinging - Barroso II treedt woensdag aan - kon ze het toch niet laten om nog een tikje uit te delen.

De Zorbacrisis

De financiële perikelen in Griekenland doen Brussels Log af en toe denken aan Zorba de Griek, de bijkans legendarische film uit 1964 met Anthony Quinn.

Het is al een tijdje geleden, maar wat ons van de film is bijgebleven is de imposante ineenstorting van de installatie waarmee Zorba hout wil transporteren naar de zee.

Hij en zijn Britse vriend hebben aan dat bouwsel zo'n beetje de hele film gewerkt maar - nog los van alle andere, onafwendbare ellende die in de film voorbijkomt - is uiteindelijk alles voor niets. Als alles in puin ligt, leert Zorba zijn Britse maatje op het strand de sirtaki.

Zijn de verwikkelingen in Zorba symbolisch voor de Griekse financiële malheur, en de pogingen van Athene zich daaraan te ontworstelen? Brussels Log moest daaraan denken vanwege een voorbijkomend berichtje uit Griekenland.

Entre nous

Als de EU-regeringsleiders echt een besluit móeten nemen, en ze komen er even niet uit, dan sturen ze al hun medewerkers uit de zaal en slaan dan spijkers met koppen. Geen ontsnappen meer aan, besluiten zullen ze, en zonder souffleurs gaat zoiets vaak makkelijker.

Gezien het risico op bedrijfsongevallen - regeringsleiders zijn ook maar mensen - gaat het om een noodmaatregel, waartoe de EU-bazen relatief weinig over gaan.

Maar Herman Van Rompuy, de eerste vaste voorzitter van de Europese Raad, grijpt naar het instrument voor de eerste informele EU-top die hij heeft belegd. En zo komt het dat op 11 februari de EU-regeringsleiders met een quotum van zegge één (1) medewerker plaatsnemen voor een vergadering in de Solvay-bibliotheek, op een flinke steenworp van het raadsgebouw aan de Wetstraat.

Op deze laatste plek mag het gepeupel wachten tot er witte rook is, en de regeringsleiders in hun limousine met motorkolonne de 150 meter naar de Europese Raad terugrijden voor het briefen van de rest van de wereld over hun beraadslagingen.

Nultolerantie

Realiteit is ook maar een mening. Het hangt er maar van af wie je spreekt of leest. Dat is zeker zo in België, waar geen gemeenschappelijke appreciatie is van wat nieuws is. Waar Vlaamse media zwaar op inzetten, lijkt de Franstalige media niet te boeien, en vice versa.

Soms is dat logisch - als er een probleem is met de regionale politiek in de provincie Antwerpen, kun je moeilijk van een nieuwsredactie die schrijft voor zeg een lezerskring in La Louvière verwachten dat die zich er druk over maakt.

Maar soms leidt het verschil in nieuwsgevoel en realiteitsbeleving tot discussie. 

Afgelopen weekeinde eindigde een overval aan de Maxlaan in Brussel in een schietpartij tussen drie overvallers en de politie. Eén agent raakte zwaargewond. Het incident leidde gisteren tot topoverleg in Brussel, waarna politie en justitie zeiden een nultolerantie voor sommige wijken in Anderlecht te gaan voeren.

Groot nieuws voor Vlaamse media, die schietpartij. Voor de Franstalige was het in eerste instantie niet meer dan een berichtje.

Problem solved

Kent u die mop van die top? U voelt 'm al aan, die top die kwam er niet.

We hebben het hier over de EU-VS-top, een jaarlijks feest van de warme transatlantische banden tussen Europa en Amerika.

De afgelopen weken bakkeleiden de Spanjaard José Louis Rodriguez Zapatero en de Belg Herman van Rompuy over deze top. De eerste is de premier van Spanje, dat dit halfjaar het roulerend EU-voorzitterschap bekleedt. De tweede is de fonkelnieuwe vaste voorzitter van de Europese Raad.

André gefeliciteerd

Brussels Log feliciteert zelden Europeanen via deze blog. Maar vandaag maken we graag een uitzondering, en wel voor André Rieu.

De Limburgse violist heeft namelijk de Europese Mediaprijs gewonnen, omdat hij volgens de jury klassieke muziek brengt als 'een taal die iedereen verstaat'.

En een taal die iedereen verstaat, dat is nu precies waar Brussels Log deze week naar snakte.

Hippe Pool

Jerzy Buzek gaat met zijn tijd mee. De man mag dan 69 jaar zijn, hij weet wel zijn weg in de digitale wereld te vinden. Facebook, Flickr, Twitter, overal kom je Buzek tegen.

Oh, sorry, u weet niet wie Jerzy Buzek is? Dat is de aimabele Pool die sinds juni vorig jaar de voorzitter is van het Europees Parlement. Of president, zoals ze dat in Brussel liever noemen. De man die er persoonlijk symbool voor staat dat de 'nieuwe' lidstaten er nu echt helemaal bij horen. De vleesgeworden Alle menschen werden Brüder, zeg maar.

Nou, deze man rolt momenteel een communicatiestrategie uit die zijn weerga niet kent.

Luilekkerland voor pr-bureaus

Soms denk je: dingen kunnen niet waar zijn. En dan zijn ze toch waar.

Het overkwam Brussels Log met het checken van het verhaal dat kinderen van ambtenaren bij het Europees Parlement in februari op skivakantie gaan. Deels betaald door het parlement, en dus door de Europese belastingbetaler die het niet makkelijk heeft, da's algemeen bekend.

De Duitse krant Die Welt kwam vandaag met het nieuws. Het stukje van de Brusselse correspondent is zo cynisch dat we vermoeden dat zijn pen al schrijvende oploste doordat hij 'm in het zoutzuur had gedoopt.

Wat te denken van de volgende omschrijving:

Weight Watchers

Ook nog bezig de extra kilo's van de feestdagen weg te werken?

Een helft van Brussels Log is daar in ieder geval mee bezig. De inspanningen zijn tot nu vergeefs, en vandaar dat de berichtgeving deze week als zou Air France KLM dikke passagiers laten betalen voor een extra stoel, een onaangename verrassing betekende.

En die maatschappij was nou net een campagne begonnen met een magiër die meer ruimte in economy class tovert, zie het filmpje.

Gelukkig was daar europarlementariër Dennis de Jong van de SP, die aankondigde uit te zoeken of Air France KLM dit wel kan maken.

Zwanenzang

De strijd tussen de grootste fracties in het Europees Parlement over de kandidaat-eurocommissarissen voor Barroso-II heeft nare trekjes gekregen.

Als er een christen-democraat moet sneuvelen, dan ook een sociaal-democraat (Sefcovic) en dan ook een liberaal (Kroes), lijkt de gemeenschappelijke insteek van de parlementariërs.

De weg te strepen christen-democraat is de Bulgaarse kandidaat Roemiana Jeleva, waarover veel verhalen de ronde doen. De kandidate heeft een verrassende kant, getuige dit filmpje.

Politiek spelletje

Tja, het was misschien ook wel de goden verzoeken: in de hoorzitting van het Europees Parlement verschijnen met een niet te missen broche in de vorm van een vraagteken. Neelie Kroes liet zo zien nederig de politiek arena te betreden.

Maar ze heeft waarschijnlijk niet vermoed dat ze ook daadwerkelijk in de problemen zou kunnen komen. Na vijf jaar Mededinging leek de aanstaande portefeuille Digitale agenda appeltje-eitje.

Slechts een enkele europarlementariër liet tijdens de sessie doorschemeren dat hij of zij de gegeven antwoorden aan de magere kant vond. Maar de algemene indruk was na afloop van de zitting dat Kroes zich er behendig door heen had geslagen.

Having said that...

Neelie Kroes heeft zich weer dapper door een drie uur durende Engelstalige sessie heen geslagen. Ze moest zich vanmiddag melden in het Europees Parlement om goedgekeurd te worden als aanstaande eurocommissaris van Digitale Agenda.

En wat bij haar steeds vooral opvalt, is niet zozeer de inhoud van wat ze zegt, maar het beroerde Engels waarin.

Ik heb het aantal keren 'so to say' niet geteld, maar dit halfbakken Engelse 'zogezegd' kwam in nagenoeg elk antwoord wel terug. Ook populair in de typische Kroes-speak is 'having said that'.

Het pastakartel

Brussels Log is boos. En wel op voedingswarenkoning Ferrero en de Belgische grootgrutters. Behalve wakkere journalisten zijn we namelijk jonge ouders, die een aanzienlijk deel van ons maandinkomen in de aanschaf van chocopasta en hagelslag moeten steken.

Ter illustratie: in een onzer huizen luidt elke ochtend op de vraag 'Wat wil je op je boterham' het antwoord 'Pasta bruin en wit'. Ter geruststelling: Brussels Log geeft uit BMI- en obesitas-oogpunt relatief spaarzaam gehoor aan dit verzoek. Maar het voorbeeld maakt duidelijk dat, als het aan kleine gezinsleden zou liggen, chocosmeer een hoofdbestanddeel van de tafel van vijf is.

En nu blijkt uit een mededeling van het Auditoraat van de Belgische Raad voor de Mededinging dat er aanwijzingen zijn dat Belgische supermarktketens tussen 2002 en 2008 gemene zaak hebben gemaakt met een producent van 'zoetwaren op basis van chocolade'.

Ene oor in...

Vandaag is het begonnen, het negen dagen durende feest van de democratie. De komende negen vergaderdagen legt het Europees Parlement de kandidaat-eurocommissarissen op de gril.

Vanuit het oogpunt van democratie is dat van majeur belang. Het parlement heeft immers maar beperkte mogelijkheden om een eurocommissaris naar huis te sturen. De commissarissen komen gedurende hun zittingstermijn regelmatig naar het parlement, maar ze kunnen niet worden afgezet, zoals een minister in de nationale politiek.

Maar bij de start van een nieuwe Europese Commissie heeft de volksvertegenwoordiging die macht wel. Alle 26 kandidaten moeten op het matje komen en worden goedgekeurd. Formeel kan het parlement alleen de gehele nieuwe Commissie afschieten, maar vijf jaar geleden is al met succes een enkele kandidaat (Rocco Buttiglione) getorpedeerd.

Lachen met Michel

Als bewindslieden in Nederland het over de vergrijzing hebben, en over de noodzaak langer door te werken dan wel de AOW-leeftijd op 67 te zetten, dan valt er bij ons weinig te lachen.

Agnes Jongerius en haar rectificaties stemmen niet vrolijk. Dorknoper Donner heeft zeker humor, maar niet als het gaat om dit soort ernstige zaken.

In België is de vergrijzing eveneens een probleem. En de houdbaarheid van de pensioenen en ga zo maar door zou ook daar bewindslieden uit de slaap moeten houden.

Maar Michel Daerden, minister van pensioenen, ziet altijd alles van de zonzijde. Kijk naar dit  verbijsterende tafereel: